عضلات بدنسازی
هر گروه عضلانی و هر عضله صفحهٔ جدا دارد. از اینجا به آناتومی، عملکرد و حرکات همان ناحیه بروید.
سینه
سینه سطح اصلی پرس بالاتنه است. عضله سینه‌ای بزرگ سه بخش ترقوه‌ای، جناغی‌دنده‌ای و شکمی دارد؛ سینه‌ای کوچک و دندانه‌ای قدامی عمیق‌ترند و در پرس و قفسه به حرکت کتف کمک می‌کنند.
شانه
دلتوئید سه سر قدامی، جانبی و خلفی دارد که بازو را بالا، به کنار و به عقب می‌برد. روتاتور کاف (سوپرااسپیناتوس، اینفرااسپیناتوس، ترس مینور و ساب‌اسکاپولاریس) سر استخوان بازو را در حفره ثابت می‌کند.
بازو
خم‌کننده‌های آرنج (دو سر، براکیالیس، براکیورادیالیس) و سه سر بازو آرنج را کنترل می‌کنند. خم‌کننده و بازکننده ساعد گرفتن میله و ثبات مچ را می‌سازند. نوع گرفتن در جلوبازو و موقعیت آرنج در پشت‌بازو، سهم عضله‌ها را عوض می‌کند.
پشت
پشت هم عضلهٔ عرض است (لت و ترس ماژور) و هم عضلهٔ وضعیت بدن (ذوزنقه‌ای و لوزی). راست‌کننده‌های ستون فقرات در حرکات hing کمر را ثابت می‌کنند. کشش عمودی عرض می‌سازد؛ پارویی ضخامت؛ شراگ بخش بالایی ذوزنقه‌ای را بار می‌دهد.
مرکز بدن
راست شکمی ستون فقرات را خم می‌کند؛ مایل‌ها می‌چرخانند و در برابر چرخش مقاومت می‌کنند؛ عرضی شکمی کمر را جمع می‌کند. عضله‌های گردن وضعیت سر را نگه می‌دارند و باید سبک تمرین شوند. مرکز بدن قوی فقط کرانچ نیست؛ ضدبازشدن و ضدچرخش هم هست.
پا
پایین تنه شامل بازکننده‌های ران (سرینی و همسترینگ)، بازکننده‌های زانو (چهارسر)، دورکننده و نزدیک‌کننده ران، و عضله‌های ساق است که مچ پا را حرکت می‌دهند و ثابت می‌کنند. اسکوات، hing و لانج چند عضله را با هم تمرین می‌دهند؛ حرکات تک‌مفصلی فاصله‌ها را پر می‌کنند.